|
|
|
Gospodarka zarybieniowa w Dunajcu
|
|
|
Początki zarybień Dunajca sięgają XIX wieku, gdy powstawało
zorganizowane
wędkarstwo polskie.
Pierwsze zarybienie wód dorzecza Dunajca dokonało się w dniu 10 maja
1883 roku.
Do Popradu w Muszynie wpuszczono 13.410 narybku łososia.
Jak odnotował to prof. Nowicki był to wspaniały międzynarodowy akt
rybacki,
gdyż wzięli w nim udział osobiście Polacy i Węgrzy - działo się to
bowiem
na granicy Galicji z Węgrami.
Prawdziwy rozwój działalności zarybieniowej związany jest z okresem
międzywojennym,
gdy powstawały liczne ośrodki zarybieniowe :
- Na Kowańcu w Nowym Targu w 1923 r.
- Załubińcze w Nowym Sączu w 1927 r.
- Zawada w Nowym Sączu w 1932 r.
- Łopuszna koło Nowego Targu w 1944 r.
- Rożnów w 1945 r.
Początkowo obiekty te produkowały narybek łososia i pstrąga
potokowego.
W latach 1890-1910 do wód Dunajca wpuszczono 7,3 mln szt narybku tych
ryb.
Jednak masowe zarybienia pstrągiem potokowym datują się z początkiem
lat 30-tych XX wieku, w okresie szczególnego rozwoju towarzystw
wędkarskich.
Obecnie produkuje się do 1 mln. szt narybku jednorocznego, oraz do 250
tys. szt
narybku dwuletniego, z czego do 90 % wpuszczane jest do dorzecza
Dunajca.
Połowy wędkarskie pstrągów wynoszą 11-12 tys szt o łącznej masie
3,5-4,0 t.
Pierwsze próby sztucznego rozrodu lipienia podjęto w latach 1881-1884
w prywatnej wylęgarni Franciszka Doruli w Białym Dunajcu.
Kolejne próby rozrodu podjęto w 1948 roku w Łopusznej i w 1952 r. w
Załubińczu
w Nowym Sączu.
Aktualnie rozród lipienia na bazie własnych stad tarłowych prowadzi
Ośrodek Zarybieniowy w Łopusznej. Produkuje się tu corocznie 150-200
tys. szt
narybku jesiennego, z czego 100-120 tys. szt trafia do wód Dunajca.
Połowy lipieni w Dunajcu są szczególnie intensywne.
Co roku wyławia się tu 13-15 tys sztuk o łącznej wadze 4,5-5,0 t.
Do połowy ub. wieku niemal do źródlisk Dunajca i Popradu docierały na
tarliska
łososie i wędrowne trocie.
Jednak przegrodzenie Wisły zaporą we Włocławku odcięło te pradawne
migracyjne trasy.
Wtedy ówczesne władze wędkarskie zdecydowały się na introdukcję
głowacicy.
Pierwsze tarlaki pozyskano z Czarnej Orawy ( dopływ Wahu).
Dzisiaj w Łopusznej mieści się jeden z największych europejskich
centrów produkcji
tego materiału zarybieniowego.
Co roku przeszło milion małych głowaciczek opuszcza jego bramy,
a 3 z nich wpuszczane jest do Dunajca i Popradu.
Konsekwentna polityka zarybieniowa przyczyniła się do stworzenia
doskonałych łowisk.
Co roku wyławia się tu oficjalnie przeszło tonę tych szlachetnych ryb.
|
120 cm i 20 ,3 kg
|
W październiku ub. roku czeski wędkarz Lubomķr Huvķk
z Přerova
złowił w Popradzie (okolice Piwnicznej) rekordową głowacicę
długości 120 cm i wadze 20,3 kg.
Oprócz ryb łososiowatych i lipieni do wód Dunajca wprowadza się
również
karpiowate ryby rzeczne, głównie świnkę, brzanę i klenia.
Gatunki te produkowane są od 1999 roku w Ośrodku Zarybieniowym w
Mszanie Dolnej.
Co roku do dorzecza Dunajca wprowadzane jest do 0,5 mln szt narybku
jesiennego
świnki i do 100 tys szt narybku brzany i klenia.
Jan Obrzut |
| |
| |
| |
| |
|
Archiwum |
| |
| |
|
|
|
